Is datgene waar je naar streeft ook echt dat wat je verlangt? Een merkwaardige vraag op het eerste gezicht, maar simpel vind ik het niet om mijn drijfveren te achterhalen. Ik realiseer me dat ik op de top van de Maslow-piramide leef. En dat leven in dit geval ook balanceren inhoudt. Nadenken over hoe te leven betekent zelfdisciplinering. Uiteindelijk levert dat een levenskunst op die meer is dan leven met en houden van mooie dingen. Ik wil betrokken zijn bij en aandacht hebben voor mijn omgeving en de wereld, nieuwsgierig zijn naar de ander en wat anders is, onbevangen in het leven staan, mild, ruimhartig zijn en dankbaar voor alles wat is. Dat houdt ook in dat het leven te kort is om aandacht te besteden aan negatieve gevoelens. Zelfs in de meest lastige omstandigheden is het belangrijk om het positieve te blijven zien. Het leven heeft een begin en een eind. Vorm geven aan de fase daartussen geeft het zin en betekenis. Moderne kunst, literatuur, muziek, reizen en buiten in de natuur verblijven, zijn daarbij krachtige hulpmiddelen.

Columns:

Wandelen

Iedereen heeft een andere manier van ontspannen. Voor mij zijn er twee die goed werken. Eén is het zoeken...

Uit eten

Een bekentenis: Ik ben een foodie. En wel van de ergste soort. Zo’n blasé typje dat altijd de nieuwste...